Prijzen bepalen
“Zo’n 3.000, denk ik.” Dat is nu € 3.300.
Het korte antwoord
Een richtprijs mag met niet meer dan 10% worden overschreden, tenzij u de opdrachtgever zo tijdig mogelijk waarschuwt — op een moment dat hij het werk nog kan beperken of vereenvoudigen.
U staat in de gang, kijkt rond, rekent in uw hoofd en zegt: “zo’n 3.000, denk ik”. U bedoelt een indruk. Juridisch is er op dat moment iets anders ontstaan: een richtprijs.
Wat dat betekent staat in artikel 7:752 van het Burgerlijk Wetboek: “Indien een richtprijs was bepaald, zal deze richtprijs met niet meer dan 10% mogen worden overschreden, tenzij de aannemer de opdrachtgever zo tijdig mogelijk voor de waarschijnlijkheid van een verdere overschrijding heeft gewaarschuwd, om hem de gelegenheid te geven het werk alsnog te beperken of te vereenvoudigen”.
Reken het door en het wordt heel concreet. Bij € 3.000 is de grens € 3.300. Een rekening van € 3.800 is geen kwestie van onderhandelen: zonder tijdige waarschuwing staat u met een verhaal dat u achteraf niet meer kunt vertellen.
De waarschuwing die geen waarschuwing is
Let op het staartje van het artikel: “om hem de gelegenheid te geven het werk alsnog te beperken of te vereenvoudigen”. Daar zit het echte werk. Een bericht op de laatste dag meldt iets, maar geeft geen gelegenheid meer — het werk is dan al gedaan.
En het gaat verder dan melden. In dezelfde bepaling staat: “De aannemer zal binnen de grenzen van het redelijke aan zulke beperking of vereenvoudiging moeten meewerken”. Wie waarschuwt en er vervolgens bij blijft dat er niets te versoberen valt, heeft de deur wel geopend maar niet doorgelaten.
Ook een schatting in dagen valt eronder
Veel vaklieden noemen geen bedrag maar een duur: “twee dagen, denk ik”. Lid 3 van hetzelfde artikel verklaart de regel van overeenkomstige toepassing wanneer de prijs afhangt van de bij de overeenkomst geschatte tijdsduur. Twee dagen die er vier worden zijn dus precies dezelfde discussie, alleen in een andere eenheid.
Waarom dit op uw website hoort
Omdat de grens tegen u werkt, en juist daarom geloofd wordt. Iedere concurrent kan schrijven dat hij eerlijk is; niemand schrijft uit zichzelf op waar zijn eigen plafond ligt. Wie het wel doet, geeft de klant iets wat hij nergens anders krijgt: de zekerheid dat het bedrag aan de telefoon geen lokkertje is.
Er is ook een reden die dichter bij huis ligt. De klant die dit vooraf heeft gelezen, schrikt niet van uw telefoontje halverwege. Hij verwacht het. Dat scheelt u het ongemakkelijkste gesprek van het hele project.
| Wat er op uw site staat | Wat u ermee voorkomt |
|---|---|
| Dat een genoemd bedrag een richtprijs is, met een grens van 10% | De indruk dat een telefonisch bedrag vrijblijvend was. |
| Wanneer u belt als het meer dreigt te worden | Het gesprek achteraf, waarin uw waarschuwing juridisch te laat is. |
| Dat u dan meedenkt over versoberen | Een waarschuwing die als mededeling overkomt en de klant klem zet. |
| Dat een schatting in dagen dezelfde grens kent | De discussie over uren, die anders precies zo verloopt. |
| Het verschil tussen een richtprijs en een vaste prijs bij u | Twee partijen die het over een ander soort bedrag hebben. |
Het vijfde punt is het punt dat niemand kopieert, want kopiëren betekent het ook doen. Precies daarom is het het punt waard om op te schrijven.
Wat hier niet staat
Er staat niet dat u nooit meer dan 10% mag rekenen — dat mag wel, mits u op tijd waarschuwt en meewerkt aan versobering. Er staat ook niet wat “zo tijdig mogelijk” in uw geval precies is; dat hangt af van het werk en is uiteindelijk aan de rechter. Wat er wel staat, is dat het moment vóór de uitvoering ligt en niet erna.